Oparzenia

Definicja: uszkodzenie tkanek miękkich wywołane działaniem:

• ciepła (gorące ciecze, płomienie, gorące przedmioty),
• substancji chemicznych (kwasy, zasady, inne substancje żrące),
• energii elektrycznej (prąd, łuk elektryczny),
• promieniowania (słońce, UV, promieniowanie jonizujące, laserowe).

---

Stopnie oparzeń

1. I stopień – zaczerwienienie, obrzęk, piekący ból.
2. II stopień – pęcherze z płynem surowiczym, silny ból, obrzęk.
3. III stopień – zniszczenie skóry i tkanki podskórnej, brak czucia w miejscu martwicy (skóra biała, szara, brązowa).
4. IV stopień – zwęglenie tkanek, martwica sięgająca mięśni, a nawet kości.

---

Pierwsza pomoc przy oparzeniach

1. Przerwanie działania czynnika parzącego
   • odsunąć źródło ognia, prądu lub substancji chemicznej,
   • zdjąć biżuterię, zegarki, odzież w pobliżu oparzenia (jeśli nie przykleiła się do skóry).
2. Chłodzenie
   • schładzać czystą, chłodną wodą (15–20 min),
   • nie stosować lodu ani maści bezpośrednio na ranę,
   • przy oparzeniach chemicznych – spłukiwać dużą ilością zimnej wody.
3. Zabezpieczenie rany
   • przykryć jałową gazą lub czystym materiałem (np. prześcieradło, serweta),
   • nie przebijać pęcherzy,
   • nie smarować tłuszczami ani mąką (!).
4. Łagodzenie bólu
   • podać dostępne leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen).
5. Wezwanie pomocy medycznej
   • każdy większy uraz wymaga konsultacji lekarskiej,
   • szczególnie groźne są oparzenia:
     • twarzy, oczu, dróg oddechowych,
     • krocza, dłoni, stóp,
     • rozległe (powyżej 10% powierzchni ciała u dorosłych).

---

📌 Najważniejsze zasady do zapamiętania:

• Chłodzimy tylko wodą, nie lodem ani maściami.
• Pęcherzy nie przebijamy.
• Zawsze zabezpieczamy ranę czystym opatrunkiem.
• Przy dużych oparzeniach – natychmiastowa pomoc medyczna.